در طول این مدت تغییرات مدیریتی در جهت تحقق برنامه ها پدید،لیکن نابسامانی مدیریت تصمیم گیری در سهامداران عمده پترو فرهنگ و گسترش نفت و گاز پارسیان نه تنها پروژه پیشرفت قابل توجهی نداشته است و با صرف بیش از 240 میلیون یورو از سرمایه های بازنشستگان وزارت دفاع و آموزش و پرورش کمتر از 18 درصد پیشرفت را بخود دیده است.
در سال 1402 و 1403 با تلاش مدیران وقت و رایرنی و حمایت دولت شهید رییسی اقداماتی برای پروژه در خط اعتباری دوم انجام پذیرفت که سهامداران بویژه گسترش نفت و گاز پارسیان و سرمایه گذاری غدیر با شعار و هدف تعیین تکلیف سهامداری پترو فرهنگ و خروج آن از پروژه،انتخاب فاینانسور و عملیات اجرایی توسعه ای این مگاپروژه اقدام به تغییرمدیریت کردند .
حال پس از گذشت بیش از 5 ماه از تغییر مدیریت این پروژه،دستاوردهای تغییر آن بجز "غیر فعال کردن کارگاههای فعال،تعدیل و بیکار کردن مهندسان و کارشناسان و کارکنان آن به بیش از 50 درصد" چه بوده است ؟
آیا تغییر مدیریت پروژه تا کنون توفیقی در جهت اهداف تغییر مدیریت چون تعیین تکلیف سهامداری پترو فرهنگ،خط اعتباری دوم دولت،جذب فاینانسور و شفافیت مدیریت و هرینه منابع سهامداران و ...داشته است ؟
مگاپروژه ای که افق برنامه های آن تولید 3.5 میلیون تن و اشتغال بیش از 10 هزار نفر به عنوان بزرگترین پتروپالایشگاه منطقه قرار بود فعالیت نماید و بیش از 240 میلیون یورو سرمایه بازنشستگان در صدد از بین رفتن و هدر رفت می باشد .
هیچ مسئولی پاسخگوی خسارت سنگین هدر رفت سرمایه و معطلی مگاپروژه کیان نمی باشد.؟
چه کسانی در وزارت دفاع، آموزش و پرورش،شرکت سرمایه گذاری غدیر، شرکت پارسیان و صندوق بازنشستگی وزارت دفاع می باشند؟
آیا این تغییر مدیریت دستاوردی هم برای پروژه و کارکنان آن داشته است ؟
چطور میشود که پروژه پیشرفتی نداشته لیکن همچنان هزینه های بالای اجاره دفتر مرکزی تهران و حقوق بالای هیت مدیره و مدیران بر سرمایه بازنشستگان تحمیل میشود؟
انتظار است دولت چهاردهم و وزاری دفاع و آموزش و پرورش در جهت احقاق و حفظ و سرمایه بازنشستگان اقدامی عملی داشته باشند
مشکلات و موانع فراروی مگاپروژه در رفع ناترازی مدیریتی و ارز تخصیصی و.... گامهای گامهای موثری بردارد