علی رقم مخالفت استاندار ، آیا شنبه بدون موافقت استاندار معارفه انجام میشود؟
شنیدهها حاکی از آن است که روز شنبه، مراسم معارفه مدیر جدید پخش فرآوردههای نفتی منطقه اهواز برگزار خواهد شد؛ فردی غیر بومی که انتصاب او علیرغم تماسهای مستقیم دکتر موالیزاده، استاندار خوزستان با معاون وزیر نفت و اعلام صریح مخالفت با این تصمیم صورت گرفته است. متأسفانه این بیتوجهی آشکار به نظر رسمی و کارشناسی نماینده عالی دولت در استان سؤالاتی جدی پیرامون سازوکار تصمیمگیری در وزارت نفت مطرح میسازد.
در دههای که گذشت استان خوزستان با وجود برخورداری از نیروهای متخصص، متعهد و ریشهدارد بخصوص در پخش فراورده های نفتی منطقه اهواز بارها شاهد ورود افراد غیر بومی با سطح تخصص پایینتر به پستهای کلیدی بوده است. این روند نهتنها موجب دلسردی سرمایههای انسانی بومی شده، بلکه نشانهای روشن از بیتوجهی به اصل عدالت و توسعه پایدار در منطقه است.
در حالیکه خوزستان از ظرفیتهای انسانی ارزشمند بهرهمند است، نخبگان و مدیرانی نفتی در این اداره چون:
_ مهندس خرمی با سابقه درخشان در مهندسی فرآوردهها و معاونت بازرگانی
_دکتر سطوت با مدرک دکتری مدیریت و تجربیات متعدد مدیریتی
_مهندس دادآفرید، فرزند شهید، با سوابق موفق در نواحی دزفول و شوش
_دکتر بلک، نخبهای با دکتری مکانیک و پیشینه مدیریت در حوزههای CNG و ناحیه مرکزی اهواز
_مهندس راشد حاتمی، با سالها مدیریت در نواحی رامهرمز و ایذه
_ مهندس کاوه شینی با ترکیبی از تحصیلات عالی و تجربیات اجرایی در مناطق مختلف پخش نفتی
و همچنین مهندسان منیشداوی، آلکثیر و دیگر متخصصان بومی نفت
همگی شایستگیهایی دارند که آنان را در سطح وزرا و معاونان وزیر قرار میدهد. با وجود چنین ظرفیتهایی انتصاب فردی غیر بومی را نمیتوان جز بیعدالتی و بیتوجهی به لیاقتها تفسیر کرد.
برخی ممکن است به این مطالبه برچسب «بومیگرایی» بزنند، اما واقعیت این است که در استانهایی همچون اصفهان، آذربایجان، قم و ارومیه، حضور نیروهای غیر بومی در پستهای مدیریتی با مخالفت جدی نمایندگان مجلس و مقامات محلی مواجه شده و عملاً از آن جلوگیری شده است. با این حال، در خوزستان طی چند ده سال گذشته، افراد غیر بومی از همشهریان مدیران کل پخش کشور و دیگر ادارت بهراحتی به استان تحمیل شدهاند و در روندی پیوسته پستها را به یکدیگر واگذار کردهاند.
در این میان نیروهای متخصص، متعهد و بومی که سالها تجربه، تحصیلات و خدمت خالصانه در این حوزه داشتهاند، بدون آنکه فرصتی برای ارتقاء به آنان داده شود، ناگزیر به بازنشستگی شدهاند. آیا این رویه در شأن مردمان نجیب و توانمند این استان است؟
اکنون زمان آن فرا رسیده است که نهادهای تصمیمگیرنده بهجای تأثیرپذیری از فشارهای بیرونی با نگاهی عدالتمحور و واقعگرایانه، زمینه ارتقای نیروهای بومی خوزستان را فراهم آورند. تقویت سرمایههای انسانی محلی، نهتنها راه تحقق عدالت است، بلکه مسیر توسعه واقعی و پایدار استان محسوب میشود.