به گزارش قطب انرژی ،به نقل از روابط عمومی عبدالرحیم قنبریان، مدیرعامل پردیس، البته مثل همیشه توپ را به زمین بیرون از مجموعه انداخته و «جنگ» را عامل اصلی کاهش تولید معرفی کرده؛ اما مرور آمار نشان میدهد عملکرد پردیس پیش و پس از آغاز جنگ، تفاوت معناداری ندارد. بهبیان سادهتر، جنگ شاید در تحلیلها خوش بنشیند، اما در واقعیت، بهانهای برای ضعف مدیریت و تصمیمهای نادرست است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده در سامانه کدال، میزان دپوی محصول شرکت حدود ۴۰۰ هزار تن برآورد میشود، در حالی که ظرفیت انبارها تنها ۲۵۰ هزار تن است. بنابراین این پرسش جدی مطرح میشود که ۱۵۰ هزار تن اوره دیگر کجاست؟
اگر همین میزان مفقودی را با قیمت متوسط هر تن ۳۵۰ دلار حساب کنیم، رقم آن به حدود ۵۲ میلیون دلار میرسد؛ معادل یک پروژه متوسط پتروشیمی! با این حال، مدیرعامل و تیم مالی پردیس تاکنون هیچ توضیح شفافی دربارهی سرنوشت این حجم از محصول و ارزش گمشده ارائه نکردهاند.
در شرایطی که بازار اوره جهانی همچنان پرنوسان است و شرکتهای رقیب ایرانی در حال افزایش سهم صادراتی خود هستند، پردیس درگیر انبارهای پر، تولید نیمهتعطیل و پاسخهای کلیشهای است. بهنظر میرسد اگر این روند ادامه یابد، باید بهجای پردیسِ اورهساز، از پردیسِ اورهدپو یاد کنیم.