تصمیماتی که از پایتخت گرفته میشوند، گاه آنقدر از واقعیت مزارع فاصله دارند که میتوانند یک فصل برداشت پررونق را به بحرانی برای هزاران خانوار تبدیل کنند. اما گاه مسیری معکوس پیموده میشود: صدای اعتراض از دل مزرعهای در آبدان بلند میشود، به گوش نمایندهای میرسد و در درایتی کم نظیر، به تصحیحی فوری در مرکز تصمیمگیری منجر میگردد. این، الگوی عمل نمایندهای است که حلقه واسط را نه به عنوان مقامی تشریفاتی، که به عنوان «مسیر سریعِ انتقال درد و درمان» تعریف میکند.